ตอนนี้ป๊าพอมีเวลาแล้วค่ะ ก็เลยมา Update บล็อก ให้น้องเฟย์ละ คอยติดตามกันได้นะคะ

ไปถึง รพ. แผนกเวชรเบียนก้อพาไปทำประวัติ แล้วส่งไปชั้นสูตินารี เพี่อเตรียมตัวก่อนเข้าห้องผ่าตัด นางพยาบาลบอกหม่าม้าว่า หมอให้ฉีดยาคลายกังวลด้วย 1 เข็ม ซึ่งนางพยาบาลบอกว่าฉีดแล้วจะรู้สึกสะลืมสะลือ แต่ตอนหลังมารู้ว่ามันไม่แค่นั้นน่ะสิ มันทำให้หม่าม้าหลับไปเลยต่างหาก ไม่ได้เห็นน้องเฟย์ในนาทีแรกที่ลืมตาร้อง แต่มาคิดอีกทีก้อดีเหมือนกันไม่รู้ไปเลยว่าตอนผ่าเป็นไง เลยไม่กลัวเท่าไร พอผ่าตัดเสร็จเขาก้อย้ายมาห้องพักฟื้น มารู้สีกสะลืมสะลือก้อตอนห้องพักฟื้นแหละ ใครมาเยี่ยมก้อรู้แต่ยังงัวเงียอยู่เลย สักบ่ายสี่ เขาถึงพาเขาห้องพักของตัวเอง ขายังรู้สีกชาอยู่แต่พอขยับได้บ้างนิดหน่อย วันแรกนั้นไม่รู้สึกเจ็บแผลเลย คงเป็นเพราะฤทธิ์ยา

 เมื่อคืนหม่าม้านอนข้างหนูโดยจับหนูนอนคว่ำหันมาทางหม่าม้า แล้วหม่าม้าก้อผลอยหลับไป หนูร้อง แอ๊ๆๆ เพราะอึดอัดอยากเปลี่ยนท่าบ้าง หนูก้อฮึดหันคอไปมา หม่าม้าตื่นมาเห็นหนูหน้าคว่ำและหันไปอีกทาง หม่าม้าตกใจใหญ่เลย กลัวคอหนูเคล็ด และแปลกใจที่หนูพลิกเองได้เพราะหนูเพิ่ง 2 สัปดาห์เอง แล้วหนูก้อหลับต่อเลย หม่าม้ามองหนูแล้วขำใหญ่เลย

จำได้ว่า วันนั้นเป็นวันศุกร์ที่ 20 ตุลาคม ป๊าพาม๊าออกจากบ้านสุทธิสารตั้งแต่ ตีสี่ครึ่ง เพราะคุณหมออรรณพ บอกให้มาถึงเช้าๆ เพราะกำหนดคลอดน้องเฟย์ตามฤกษ์ที่ น้าโก้ ไปดูมาให้คือ หกโมงเช้าถึงแปดโมงเช้า

มาถึงโรงพยาบาลประมาณตีห้าไม่มาก ป๊าเอารถไปจอดตรงทางเข้าเลย จริงๆเป็นที่จอดรถที่สูงเกินกว่าสองเมตรครึ่ง ที่ทางโรงพยาบาลไม่ให้ขึ้นที่จอดรถ และจอดที่นั่นตลอด ไม่ได้เอารถออกไปไหนเลยจนน้องเฟย์ออกจากโรงพยาบาล

เมื่อมาถึง ป๊าก้อพาหม่าม้าเข้าไปที่เคาน์เตอร์เพื่อ admit หลังจากนั้นทาง รพ. ก้อพาไปที่แผนกสูติ เพื่อทำความสะอาดหม่าม้า ก่อนเข้าห้องผ่าตัด แต่ไม่ให้ป๊าเข้าไปในห้องผ่าตัดด้วย ป๊าก้อเลยไปหาอาหารเช้ากินและกลับมารอที่ห้องพัก 301 แล้วเผลอหลับไป จนหม่าม้าคลอดน้องเฟย์ออกมา ป๊าก้อยังไม่รู้ ป๊าก้อเดินไปห้องผ่าตัด ถามเขาว่าหม่าม้าคลอดเสร็จยัง เขาบอกว่าเด็กออกมาแล้วอยู่ที่ห้องเด็ก แต่หม่าม้ายังอยู่ในห้องผ่าตัด ป๊าก้อเลยเดินไปดูน้องเฟย์ก่อนเลย ….

 (มีต่อ)